PROJEKT–22.06.2016
USTAWA
z dnia ............................ 2016 r.
o Funduszu Ochrony Dochodów Rolniczych)
Art. 1. Ustawa reguluje tworzenie, zadania, zasady finansowania, organizację i funkcjonowanie Funduszu Ochrony Dochodów Rolniczych, zwanego dalej „Funduszem”.
Art. 2. W celu ochrony dochodów producentów rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz podmiotów prowadzących działalność w zakresie chowu i hodowli ryb, zwanych dalej „producentami rolnymi”, z prowadzonej przez nich działalności rolniczej, tworzy się Fundusz.
Art. 3. 1. Wpłaty na Fundusz są naliczane, w wysokości 0,2% wartości netto, od:
1) 	żywych świń, bydła, koni, owiec, kóz, królików i drobiu,
2) 	zbóż, rzepaku, rzepiku, roślin strączkowych, kukurydzy, owoców i warzyw, ziemniaków, buraków cukrowych, tytoniu i chmielu,
3) 	mleka,
4) 	ryb
– 	będących przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanych dalej „produktami rolnymi”.
2. Do wpłat na Fundusz są obowiązane podmioty będące podatnikami podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710), które:
1) 	skupują produkty rolne, z wyłączeniem mleka krowiego, w celu ich przetworzenia, odsprzedaży lub wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) 	skupują mleko krowie w rozumieniu art. 151 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671 i 865);
3) 	prowadzą działalność gospodarczą w zakresie uboju świń, bydła, koni, owiec, kóz, królików lub drobiu;
4) 	prowadzą działalność w zakresie chowu lub hodowli ryb.
3. Podmioty, o których mowa w ust. 2 pkt 1–3, na podstawie faktur naliczają 
i pobierają wpłaty od podmiotów, które zbywają na ich rzecz produkty rolne.
4. Podmioty, o których mowa w ust. 2 pkt 4, na podstawie faktur naliczają 
i przekazują wpłaty na Fundusz za zbyte przez nie produkty rolne.
5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz produktów rolnych, od których są naliczane, pobierane, przekazywane i wpłacane wpłaty na Fundusz, mając na względzie zapewnienie producentom rolnym ochrony dochodów z prowadzonej działalności rolniczej i biorąc pod uwagę przepisy w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.
Art. 4. 1. Prezes Agencji Rynku Rolnego, zwanej dalej „Agencją”:
1) 	dysponuje środkami Funduszu na podstawie uchwał komisji zarządzającej Funduszem;
2) 	zapewnia obsługę prawną oraz techniczno-biurową Funduszu oraz komisji zarządzającej Funduszem;
3) 	sporządza projekt planu finansowego Funduszu oraz sprawozdanie z wykonania planu finansowego Funduszu;
4) 	przedstawia komisji zarządzającej Funduszem zestawienie wniosków, o których mowa w art. 15 ust. 6;
5) 	podaje do publicznej wiadomości na stronie podmiotowej Agencji informacje o ustalonej przez komisję zarządzającą Funduszem stawce, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2;
6)	odmawia realizacji uchwał komisji zarządzającej Funduszem niezgodnych z przepisami prawa.
2. Do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej.
3. Przetwarzanie danych osobowych w zestawieniach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i art. 6 ust. 1 pkt 3, nie narusza przepisów o ochronie danych osobowych. 
Art. 5. 1. Tworzy się dwunastoosobową komisję zarządzającą Funduszem, w której skład wchodzą:
1) 	przedstawiciel ministra właściwego do spraw rynków rolnych;
2) 	przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych;
3) 	członek reprezentujący izby rolnicze – wybrany przez Krajową Radę Izb Rolniczych spośród kandydatów zgłoszonych przez tę Radę;
4) 	czterech członków reprezentujących producentów zbóż, rzepaku, owoców i warzyw, tytoniu, chmielu, ziemniaków oraz buraków cukrowych – wybranych przez ogólnokrajowe organizacje tych producentów spośród kandydatów zgłoszonych przez te organizacje;
5) 	czterech członków reprezentujących producentów świń, bydła, koni, owiec, kóz, królików, drobiu i ryb słodkowodnych – wybranych przez ogólnokrajowe organizacje tych producentów spośród kandydatów zgłoszonych przez te organizacje;
6) 	członek reprezentujący dostawców hurtowych lub bezpośrednich mleka – wybrany przez ogólnokrajowe organizacje zrzeszające dostawców hurtowych lub bezpośrednich mleka spośród kandydatów zgłoszonych przez te organizacje.
2. W przypadku niedokonania wyboru kandydata na członka komisji zarządzającej Funduszem przez organizacje, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rynków rolnych wybiera kandydata na członka tej komisji spośród kandydatów zgłoszonych przez te organizacje.
3. Członków komisji zarządzającej Funduszem powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rynków rolnych.
4. W skład komisji zarządzającej Funduszem powołuje się osobę, która nie została skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, obrotowi gospodarczemu lub za umyślne przestępstwo skarbowe.
5. Kadencja członków komisji zarządzającej Funduszem trwa 4 lata, licząc od dnia ich powołania.
6. Członkowie komisji zarządzającej Funduszem wykonują swoje obowiązki do dnia powołania ich następców.
7. Minister właściwy do spraw rynków rolnych odwołuje członka komisji zarządzającej Funduszem:
1) 	na wniosek organizacji, która zgłosiła jego kandydaturę;
2) 	w przypadku jego rezygnacji.
8. Członkostwo w komisji zarządzającej Funduszem wygasa, jeżeli członek komisji zarządzającej zmarł lub został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo, o którym mowa w ust. 4. Stwierdzenia wygaśnięcia członkostwa w komisji zarządzającej w przypadku członka skazanego prawomocnym wyrokiem za przestępstwo, o którym mowa w ust. 4, dokonuje, na wniosek komisji zarządzającej Funduszem, minister właściwy do spraw rynków rolnych.
9. Jeżeli członek komisji zarządzającej Funduszem został odwołany albo wygasło jego członkostwo, minister właściwy do spraw rynków rolnych dokonuje w to miejsce powołania uzupełniającego spośród kandydatów zgłoszonych przez organizację, która zgłosiła kandydaturę odwołanego członka lub członka, którego członkostwo wygasło.
10. Kadencja członka komisji zarządzającej Funduszem powołanego w drodze powołania uzupełniającego upływa wraz z upływem kadencji członka, o którym mowa w ust. 7 i 8.
11. Komisja zrządzająca Funduszem działa na podstawie regulaminu określającego w szczególności częstotliwość i tryb zwoływania jej posiedzeń oraz tryb podejmowania przez nią uchwał.
12. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, tryb zgłaszania przez ogólnokrajowe organizacje, o których mowa w ust. 1, kandydatów na członków komisji zarządzającej Funduszem oraz sposób ich wyboru, mając na względzie zapewnienie reprezentatywności tej komisji oraz powołanie do jej składu osób mających doświadczenie w danej branży.
Art. 6. 1. Do zadań komisji zarządzającej Funduszem należy:
1) 	ustalanie wysokości środków przeznaczonych na rekompensaty na następny rok finansowy w ramach środków przewidzianych w projekcie planu finansowego Funduszu;
2) 	ustalanie do dnia 30 kwietnia stawki procentowej rekompensaty za ubiegły rok, z uwzględnieniem dostępnych środków na rekompensaty ustalonych w planie finansowym Funduszu na dany rok, która nie może przekroczyć 70%;
3) 	zatwierdzanie zestawienia wniosków, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4;
4) 	zatwierdzanie planu finansowego Funduszu;
5) 	zatwierdzanie zasad gospodarowania środkami finansowymi Funduszu;
6) 	zatwierdzanie sprawozdania z wykonania planu finansowego Funduszu oraz sprawozdania z działalności Funduszu;
7) 	uchwalenie regulaminu komisji.
2. Rozstrzygnięcia komisji zarządzającej Funduszem zapadają w formie uchwał.
3. Komisja zarządzająca Funduszem przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych:
1) 	regulamin komisji zarządzającej;
2) 	zasady gospodarowania środkami finansowymi Funduszu i plan finansowy Funduszu;
3) 	sprawozdanie z wykonania planu finansowego.
Art. 7. 1. Koszty związane z realizacją przez Agencję zadań, o których mowa w art. 4 ust. 1, są pokrywane ze środków Funduszu. Wysokość tych kosztów nie może przekroczyć 2% rocznych wpływów Funduszu, o których mowa w art. 3 ust. 1.
2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje kosztów związanych z realizacją przez Agencję zadań, o których mowa w art. 4 ust. 1, pokrywanych ze środków Funduszu oraz sposób i warunki przekazywania i rozliczania tych środków, mając na względzie zapewnienie prawidłowej obsługi Funduszu oraz zasady gospodarki finansowej Agencji.
Art. 8. 1. Podmioty określone w art. 3 ust. 2 dokonują wpłat na Fundusz za okresy kwartalne, do 14. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym została wystawiona faktura.
2. Jeżeli wysokość kwoty należnej z tytułu naliczenia wpłat na Fundusz za dany kwartał nie przekracza pięciokrotnej wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to kwotę tę zalicza się na poczet zobowiązania za kolejny kwartał. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3. Do wpłat i podmiotów, o których mowa w art. 3, stosuje się odpowiednio przepisy działu III i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.)), chyba że ustawa stanowi inaczej.
4. Uprawnienia organów podatkowych określone w ustawie, o której mowa w ust. 3, przysługują:
1) 	dyrektorowi oddziału terenowego Agencji jako organowi pierwszej instancji;
2) 	Prezesowi Agencji jako organowi odwoławczemu od decyzji dyrektora oddziału terenowego Agencji.
5. Do egzekucji należności na rzecz Funduszu od podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 2, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 9. Podmioty określone w art. 3 ust. 2 składają Prezesowi Agencji kwartalne deklaracje zawierające informację o wysokości dokonanych wpłat w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po danym kwartale, zawierające w szczególności:
1) 	określenie wartości i rodzaju produktu rolnego, od którego naliczono, pobrano lub przekazano wpłatę;
2) 	kwotę wpłaty przekazaną na rzecz Funduszu.
Art. 10. 1. Środki finansowe Funduszu są gromadzone na wyodrębnionym rachunku Agencji.
2. Dochodami Funduszu są:
1) 	wpłaty, o których mowa w art. 3 ust. 1;
2) 	odsetki bankowe od środków gromadzonych na rachunku, o którym mowa w ust. 1, oraz z tytułu oprocentowania lokat;
3) 	dotacje z budżetu państwa stanowiące 65 % kosztów, o których mowa w art. 7 ust. 1 oraz 65 % rekompensat wypłaconych w poprzednim roku kalendarzowym;
4) 	zapisy i darowizny;
5) 	środki odzyskane na rzecz Funduszu z tytułu roszczeń po wypłacie producentom rolnym rekompensat, o których mowa w art. 12 ust. 1;
6) 	inne dochody.
Art. 11. 1. Gospodarka finansowa Funduszu jest prowadzona na podstawie:
1) 	zasad gospodarowania środkami Funduszu;
2) 	planu finansowego Funduszu.
2. W zasadach gospodarowania środkami finansowymi Funduszu określa się sposób sporządzania planu finansowego, uwzględniający cele realizowane przez Fundusz oraz zakres informacji dotyczących planu finansowego. 
3. Plan finansowy Funduszu zawiera informacje o:
1) 	stanie Funduszu na początek i na koniec roku, obejmującym środki finansowe, należności i zobowiązania;
2) 	dochodach;
3) 	planowanych kwotach środków na wypłatę rekompensat, o których mowa w art. 12 ust. 1.
4) 	planowanej kwocie środków na sfinansowanie kosztów, o których mowa w art. 7 ust. 1;
5) 	planowanej kwocie środków na sfinansowanie kosztów dochodzenia roszczeń, o których mowa w art. 16.
4. Wydatki Funduszu nie mogą przekroczyć wysokości środków finansowych zgromadzonych na rachunku, o którym mowa w art. 10 ust. 1.
5. Rokiem finansowym Funduszu jest rok kalendarzowy.
6. Plan finansowy Funduszu jest uchwalany na każdy rok finansowy, nie później niż do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok finansowy.
7. Rok finansowy Funduszu jest zamykany sprawozdaniem:
1) 	z wykonania planu finansowego, sporządzonym nie później niż do ostatniego dnia drugiego miesiąca następującego po zakończeniu roku finansowego;
2) 	rzeczowym, sporządzonym nie później niż do ostatniego dnia trzeciego miesiąca następującego po zakończeniu roku finansowego.
8. Sprawozdanie rzeczowe zawiera w szczególności:
1) 	zestawienie zaplanowanych i zrealizowanych zadań;
2) 	terminy, w których zadania zostały zrealizowane;
3) 	ocenę merytoryczną zrealizowanych zadań.
9. Prezes Agencji przedkłada ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych sprawozdanie roczne z działalności Funduszu do dnia 31 maja następnego roku.
Art. 12. 1. Ze środków Funduszu wypłaca się rekompensaty z tytułu:
1) 	obniżenia dochodu w gospodarstwie rolnym lub prowadzącym chów lub hodowlę ryb, lub dziale specjalnym produkcji rolnej producenta rolnego powyżej 30% w stosunku do średniego rocznego dochodu z ostatnich trzech lat albo trzech lat w ramach ostatnich pięciu lat, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej, wyliczonego z uwzględnieniem otrzymanych rekompensat i odszkodowań: 
a) 	jeżeli wystąpiły straty spowodowane niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi, których ryzyko wystąpienia nie było objęte umową ubezpieczenia i które pogarszają przejściowo warunki prowadzenia działalności rolniczej, z wyłączeniem zjawisk, o których mowa w art. 10c ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich (Dz. U. z 2016 r. poz. 792), lub
b) 	w wyniku wprowadzenia środków związanych z zagrożeniem wystąpienia lub wystąpieniem chorób zakaźnych zwierząt lub chorób roślin, lub
c) 	w wyniku spadku cen produktów rolnych uzyskiwanych przez producenta rolnego, lub
d) 	w wyniku niezależnych od producenta rolnego ograniczeń w handlu międzynarodowym;
2) 	braku zapłaty za zbyte produkty rolne od podmiotu prowadzącego działalność w zakresie skupu, uboju lub przetwórstwa produktów rolnych, który stał się niewypłacalny.
2. Przy obliczaniu średniego rocznego dochodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie uwzględnia się dochodu z roku, którego dotyczy wniosek o przyznanie rekompensaty.
Art. 13. 1. Niewypłacalność podmiotu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, zachodzi gdy:
1) 	sąd upadłościowy lub restrukturyzacyjny, na podstawie przepisów prawa upadłościowego lub prawa restrukturyzacyjnego, wyda postanowienie o:
a) 	ogłoszeniu upadłości podmiotu lub wszczęciu wobec niego wtórnego postępowania upadłościowego,
b) 	otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 2–4 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978, 1259, 1513, 1830 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615),
c) 	oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości podmiotu, jeżeli jego majątek nie wystarcza lub jedynie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania,
d) 	oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości w razie stwierdzenia, że majątek dłużnika jest obciążony hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym lub zastawem skarbowym w takim stopniu, że pozostały jego majątek nie wystarczy na zaspokojenie kosztów postępowania,
e) 	umorzeniu postępowania upadłościowego, jeżeli:
– 	majątek pozostały po wyłączeniu z niego przedmiotów majątkowych dłużnika obciążonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym lub zastawem skarbowym nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania,
– 	wierzyciele nie złożyli w wyznaczonym terminie zaliczki na koszty postępowania;
2) 	organ sądowy lub każdy inny właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wyda orzeczenie, zgodnie z którym nie zostaje wszczęte postępowanie upadłościowe z uwagi na niewystarczalność aktywów na zaspokojenie kosztów tego postępowania albo z powodu stwierdzenia definitywnego zamknięcia podmiotu z państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddział lub przedstawicielstwo, o którym mowa w przepisach o swobodzie działalności gospodarczej;
3)	sąd upadłościowy, zgodnie z przepisami prawa upadłościowego dotyczącymi międzynarodowego postępowania upadłościowego, wyda postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu głównego zagranicznego postępowania upadłościowego, wszczętego wobec podmiotu zagranicznego z Danii lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, który jest niewypłacalny;
4) 	organ sądowy lub każdy inny właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z wyłączeniem Danii, uprawniony do wszczęcia postępowania upadłościowego wyda, zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/848 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 19), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/848”, orzeczenie o wszczęciu wobec podmiotu lub podmiotu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia 2015/848, oraz powoła zarządcę;
5) 	sąd upadłościowy wyda, zgodnie z art. 3 ust. 2 i 4 rozporządzenia 848/2015, orzeczenie o ogłoszeniu upadłości podmiotu zagranicznego mające skutki ograniczone do majątku dłużnika znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
6) 	w postępowaniu krajowym:
a) 	minister właściwy do spraw gospodarki wyda, na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, decyzję o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez podmiot zagraniczny, który stał się niewypłacalny, w ramach utworzonego oddziału lub przedstawicielstwa z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b) 	organ ewidencyjny, zgodnie z przepisami o swobodzie działalności gospodarczej, wykreśli podmiot będący osobą fizyczną z Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej w wyniku zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej lub stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez podmiot działalności gospodarczej,
c) 	organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wyda decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem do rejestru.
2. Datą niewypłacalności podmiotu jest data:
1) 	wydania postanowienia sądu upadłościowego o ogłoszeniu upadłości lub wszczęciu wtórnego postępowania upadłościowego – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a;
2) 	wydania postanowienia sądu restrukturyzacyjnego o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b;
3) 	wydania postanowienia sądu upadłościowego o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c i d;
4) 	uprawomocnienia się postanowienia sądu upadłościowego o umorzeniu postępowania upadłościowego – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. e;
5) 	wydania orzeczenia przez organ sądowy lub każdy inny właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;
6) 	wydania przez sąd upadłościowy postanowienia o uznaniu zagranicznego postępowania upadłościowego – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;
7) 	wydania orzeczenia – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4;
8) 	wydania przez sąd upadłościowy postanowienia o ogłoszeniu upadłości podmiotu zagranicznego albo wydania przez sąd upadłościowy orzeczenia o ogłoszeniu upadłości wtórnej – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5;
9) 	wydania decyzji albo data dokonania wykreślenia – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 6.
Art. 14. 1. Podmiot, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, syndyk lub inna osoba sprawująca zarząd nad majątkiem tego podmiotu, w terminie nie dłuższym niż miesiąc od daty niewypłacalności, sporządza i przekazuje Prezesowi Agencji wykaz producentów rolnych, którym nie zapłacono za zbyte produkty rolne, obejmujący kwoty należności netto za zbyte produkty rolne.
2. W przypadku wykreślenia z Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej podmiotu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, będącego osobą fizyczną, która zmarła, wykaz, o którym mowa w ust. 1, sporządza i przekazuje osoba sprawująca zarząd nad majątkiem lub spadkobierca w terminie nie dłuższym niż miesiąc od dnia stwierdzenia nabycia spadku albo sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia. 
3. Jeżeli należności producentów rolnych powstały po dacie niewypłacalności podmiotu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, podmiot ten, syndyk lub inna osoba sprawująca zarząd nad majątkiem tego podmiotu, sporządza i przekazuje Prezesowi Agencji dodatkowy wykaz producentów rolnych, którym nie zapłacono za zbyte produkty rolne, obejmujący kwoty należności netto za zbyte produkty rolne. 
4. Podmiot, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, syndyk lub inna osoba sprawująca zarząd nad majątkiem tego podmiotu albo spadkobierca – w przypadku, o którym mowa w ust. 2,  informują producentów rolnych ujętych w wykazach, o których mowa w ust. 1 i 3, o przekazaniu tych wykazów Prezesowi Agencji, w terminie miesiąca od dnia ich przekazania.
5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w razie niewypłacalności podmiotu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, która zachodzi w przypadku wydania w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, przez organ sądowy lub każdy inny właściwy organ orzeczenia, zgodnie z którym nie zostaje wszczęte postępowanie upadłościowe z uwagi na stwierdzenie definitywnego zamknięcia przedsiębiorstwa albo z powodu niewystarczalności aktywów na zaspokojenie kosztów tego postępowania w odniesieniu do przedsiębiorstwa zagranicznego.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, osoba upoważniona w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej do reprezentowania podmiotu zagranicznego w oddziale albo w przedstawicielstwie:
1) 	przekazuje Prezesowi Agencji odpis tego orzeczenia, uwierzytelnione tłumaczenie orzeczenia na język polski oraz informację sporządzoną w języku polskim o istotnej treści wydanego orzeczenia, dacie jego wydania oraz oddziale lub przedstawicielstwie;
2) 	informuje producenta rolnego, któremu nie zapłacono za zbyte produkty rolne, o przekazaniu dokumentów, o których mowa w pkt 1.
Art. 15. 1. Rekompensata przysługuje producentowi rolnemu w przypadkach, o których mowa w art. 12 ust. 1.
2. Rekompensata jest przyznawana w drodze decyzji dyrektora oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, wydanej w terminie 30 dni od dnia uchwalenia przez komisję zarządzającą Funduszem, stawki rekompensaty, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2.
3. Wysokość rekompensaty ustala się jako iloczyn stawki, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, i kwoty obniżenia dochodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, lub należności netto za zbyte produkty rolne, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2.
4. W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, dyrektor oddziału terenowego Agencji, przed przyznaniem rekompensaty, występuje do podmiotu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, o potwierdzenie, w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma dyrektora oddziału terenowego Agencji, braku wypłaty z tytułu należności za zbyte produkty rolne.
5. W przypadku nieotrzymania w terminie potwierdzenia, o którym mowa ust. 4, dyrektor oddziału terenowego Agencji zwraca się do właściwego urzędu skarbowego o udzielenie informacji o rocznych obrotach wynikających z deklaracji o wysokości podatku od towarów i usług za wszystkie miesiące roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie rekompensaty. 
6. Rekompensatę przyznaje się na wniosek producenta rolnego.
7. Wniosek składa się do dyrektora oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego.
8. Wniosek, poza elementami określonymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera:
1) 	numer producenta rolnego w krajowym systemie ewidencji producentów rolnych, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, jeżeli został nadany;
2) 	numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) albo numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a w przypadku osób fizycznych nieposiadających obywatelstwa polskiego – numer paszportu albo innego dokumentu stwierdzającego tożsamość;
3) 	kwotę:
a) 	obniżenia dochodów wyliczoną na podstawie prowadzonej ewidencji przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowej, lub
b) 	należności netto, która nie została uregulowana przez podmiot, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, za zbyte produkty rolne;
4) 	numer rachunku bankowego.
9. Do wniosku dołącza się:
1) 	w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 – oświadczenie producenta rolnego o prowadzeniu ewidencji przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowej oraz dokumenty potwierdzające zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1;
2) 	w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 – kopie faktur, lub rachunków wystawionych zgodnie z odrębnymi przepisami lub innych dowodów potwierdzających zbycie produktów rolnych oraz kopie dokumentów potwierdzających zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 1. 
10. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
11. Wniosek składa się z wykorzystaniem formularza opracowanego przez Agencję i udostępnionego na jej stronie podmiotowej, w terminie od dnia 1 lutego do dnia 31 marca roku następującego po roku, w którym:
1) 	nastąpiło obniżenie dochodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1;
2) 	wystąpiła niewypłacalność podmiotu.
12. Rekompensatę wypłaca się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się ostateczna.
13. Rekompensata nie podlega zajęciu na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego oraz przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
14. Do producentów rolnych składających wnioski o przyznanie rekompensaty w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu VI ustawy wymienionej w art. 8 ust. 3, w zakresie ewidencji przychodów i rozchodów oraz księgi rachunkowej, o których mowa w ust. 8 pkt 3 lit. a, z tym że uprawnienia organów podatkowych określone w ustawie wymienionej w art. 8 ust. 3, przysługują dyrektorowi oddziału terenowego Agencji.
15. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia ewidencji przychodów i rozchodów, o której mowa w ust. 8 pkt 3 lit. a, mając na względzie umożliwienie obliczenia kwoty obniżenia dochodu w gospodarstwie rolnym lub rybackim lub dziale specjalnym produkcji rolnej i biorąc pod uwagę przepisy o rachunkowości.
Art. 16. 1. Przekazanie środków finansowych Funduszu na wypłatę rekompensat powoduje z mocy prawa przejście na Agencję, działającą na rzecz Funduszu, roszczenia wobec majątku podmiotu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, lub roszczenia do masy upadłości o zwrot środków finansowych z tytułu wypłaconych rekompensat.
2. Przy dochodzeniu zwrotu kwot wypłaconych producentom rolnym rekompensat do roszczeń na rzecz Funduszu stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące dochodzenia należności przez producentów rolnych.
3. Koszty dochodzenia roszczeń są pokrywane ze środków Funduszu. 
Art. 17. 1. Dyrektor oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę producenta rolnego ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków przeznaczonych na rekompensaty, o których mowa w art. 12 ust. 1.
2. Do należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy wymienionej w art. 8 ust. 3, z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz rozkładania płatności na raty.
3. Uprawnienia organów podatkowych określone w ustawie, o której mowa w art. 8 ust. 3, przysługują:
1) 	dyrektorowi oddziału terenowego Agencji jako organowi pierwszej instancji;
2) 	Prezesowi Agencji jako organowi odwoławczemu od decyzji dyrektora oddziału terenowego Agencji.
Art. 18. Na potrzeby realizacji przez Agencję zadań w ramach Funduszu są udostępniane następujące informacje:
1) z Krajowego Rejestru Sądowego utworzonego ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 687) – wykazy podmiotów, których przedmiot działalności został określony w art. 12 ust. 1 pkt 2, obejmujące:
a) 	nazwę lub firmę, pod którą działa podmiot,
b) 	oznaczenie formy prawnej podmiotu,
c) 	siedzibę i adres podmiotu,
d) 	numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu;
2) 	z rejestru zakładów, które produkują lub wprowadzają do obrotu żywność pochodzenia niezwierzęcego i wprowadzają do obrotu produkty pochodzenia zwierzęcego, nieobjętych urzędową kontrolą organów Inspekcji Weterynaryjnej, utworzonego ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2015 r. poz. 594 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65) – wykazy podmiotów, których przedmiot działalności został określony w art. 12 ust. 1 pkt 2, obejmujące:
a) 	imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres tego podmiotu,
b) 	w przypadku osoby fizycznej – numer identyfikacyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli numer taki został nadany,
c) 	numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu.
Art. 19. 1. Kto:
1) 	nie przekazuje wykazu producentów rolnych, którym nie zapłacono za zbyte produkty rolne, obejmującego kwoty należności netto za zbyte produkty rolne, w terminie określonym w art. 14 ust. 1 lub 2,
2) 	nie informuje producentów rolnych, ujętych w wykazach, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 2, o przekazaniu tych wykazów w terminie określonym w art. 14 ust. 4
– 	podlega karze pieniężnej w wysokości 60 zł za każdy dzień opóźnienia, lecz nie więcej niż 10 000 zł.
2. Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, Prezes Agencji.
3. Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
4. Kary pieniężne stanowią dochód Funduszu i są wpłacane na Fundusz w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna.
Art. 20. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.)) w art. 21 w ust. 1 po pkt 47d dodaje się pkt 47e w brzmieniu:
„47e) kwoty wypłaconych rekompensat na podstawie ustawy z dnia ……… 2016 r. o Funduszu Ochrony  Dochodów Rolniczych (Dz. U. poz. ….);”.
Art. 21. 1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, będących skutkiem finansowym ustawy nie przekroczy kwoty:
1)	w 2017 r. kwoty 0 zł;
2)	w 2018 r. kwoty 800 000 zł;
3)	w 2019 r. kwoty 38 400 000 zł;
4)	w 2020 r. kwoty 101 800 000 zł;
5)	w 2021 r. kwoty 142 900 000 zł;
6)	w 2022 r. kwoty 169 700 000 zł;
7)	w 2023 r. kwoty 187 100 000 zł;
8)	w 2024 r. kwoty 198 400 000 zł;
9)	w 2025 r. kwoty 205 800 000 zł;
10) 	w 2026 r. kwoty 210 500 000 zł.
2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych monitoruje przekroczenie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący.
3. Mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 2, polega na proporcjonalnym ograniczeniu dotacji, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 3.
Art. 22. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.